pochodzenie i historia

Teraz w Classic Garden Elements z pewnością wierzymy, że biblijnym rajem był ogród. Swoją drogą, całkowicie słusznie: czym innym mógłby być raj?

Nazywano go Ogrodem Edenu. Jesteśmy równie pewni, że założyliśmy, że ogród ten miał w sobie pewną zmysłowość. Zmysłowość przeciwne przyciąganie.

Nie jesteśmy do końca pewni, jak projektowano Ogród Edenu, zwłaszcza czy w tamtym czasie używano już krat, altan, łuków i pergoli. Kwestię tę należy dokładnie zbadać, czego jeszcze nie zrobiono.

Wiemy jednak, że sztuka pergoli i krat sięga początków starożytności w starożytnej Grecji, a nawet czasów Asyryjczyków. Rzymianie całowali się także w pachnących Altany róż i szliśmy ramię w ramię wśród ludzi napełnionych winem Pergole.

Angielska autorka i projektantka ogrodów Katherine Swift wprowadza nas w zabawny sposób tour de force bardziej szczegółowo pochodzenie i historię tych krat. Katherine Swift mieszka w Morville Hall, okazałej rezydencji w Shropshire. Jest znana ze swoich kolumn ogrodowych, bestsellerowych książek „Godziny Morville” i ogrodów, które stworzyła w Morville Hall.

Geneza i historia krat, altan, łuków i pergoli

Refleksja na temat Katherine Swift

Zabawne piruety światła i cienia

Pergole, altany i łuki zapewniają jedne z najbardziej intensywnych przyjemności w ogrodzie

• widoczny kontrast architektury z naturą,

• ogrodnicza radość z wiązanych, wyhodowanych i bujnych roślin,

• Owoce i kwiaty, które zmysłowo wiszą przed ustami, nosem i oczami,

• ale przede wszystkim delikatne sploty wnętrza i zewnętrza, szczególne wrażenie, jakie dają tylko takie konstrukcje, które są jednocześnie wewnątrz i na zewnątrz.

Doświadczenie chodzenia lub siedzenia pod tak otwartą, porośniętą roślinami konstrukcją bardzo różni się od siedzenia wśród drzew lub pod drzewami, ale także od poczucia przebywania w bardziej trwałej konstrukcji lub budynku.

W pergoli czy altanie nie jesteśmy oderwani od widoków, dźwięków i zapachów ogrodu, nie od figlarnych piruetów światła i cienia, powiewu bryzy, ruchu chmur nad nami - tak naprawdę czujemy wszystko tych rzeczy z pewnego rodzaju świadomością o zwiększonej intensywności, jak gdyby struktura ramująca zwracała naszą uwagę na rzeczy, które wcześniej były tylko pustym powietrzem.

Zielone zaproszenia do odpoczynku

Altany i pergole dają nam pierwotnie dziecięcą radość z bezpieczeństwa, pyszne poczucie bycia otoczonym. Takie konstrukcje zapraszają do udziału w ogrodzie: zachęcają do wejścia, spaceru, siedzenia, a przede wszystkim odpoczynku. W tych przestronnych, zamkniętych konstrukcjach godziny i minuty zwalniają do przyjemnego poczucia całkowitej bezczasowości.

Jest coś niepokojącego i niesatysfakcjonującego w siedzeniu w ogrodzie bez poczucia bezpieczeństwa, jak siedzenie w pokoju bez otwartego kominka: nigdy nie zostajemy długo, nigdy nie siadamy z książką lub pustą kartką, która patrzy na nas biała w pełnym świetle dnia .

Podobnie przekazano o godz Spacer à deux Nic na wsi nie daje poczucia intymności i bezpieczeństwa tak, jak szeroki widok na okolicę, rozpościerający się z zarośniętej pergoli.

Jedzenie bez przyjemnego, jasnego cienia pawilonów kratowych lub altanek wydaje się rutynowe, wręcz spartańskie, niezależnie od tego, jak wspaniała jest pogoda.

Król asyryjski Asurbanipal i Getruda Jeckyll

Atrakcyjność takich konstrukcji jest uniwersalna i ponadczasowa, obejmuje kontynenty i tysiąclecia.

A od początków starożytności świadomie i bezpośrednio bawiły się naszymi zmysłowymi uczuciami. Szczególnie najwcześniejsze przedstawienia takich otwartych budynków często wykorzystywały je jako miejsce przyjęć z jedzeniem i piciem:

Grecy i Rzymianie lubieżnie wylegują się na swoich kanapach w jadalni, asyryjski król Asurbanipal biesiaduje ze swoją królową pod altaną z winogronami, a biesiadnicy w aleksandryjskim nadmorskim kurorcie Canopus odpoczywają pod dojrzałymi winogronami i pachnącymi różami.

W II wieku naszej ery grecki pisarz Achilleus Tatios skomentował wpływ światła i półcienia, rozkoszną grę chłodu i ciepła na skórę – efekt, który Gertrude Jeckyll starannie odtworzyła tysiąc sześćset lat później w swoich dziełach. wystawiany na scenie. 

Te cudowne budowle od niepamiętnych czasów urzekają artystów i projektantów ogrodów pięknem swojej architektury. Obie eksperymentują z zabawnym, erotycznym kontrastem między architekturą a delikatnie wijącymi się roślinami: w ogrodach, w dziełach sztuki i artefaktach, od waz greckich po tkaniny i tapety prerafaelitów.

Madonna z Dzieciątkiem

W średniowiecznym chrześcijaństwie altany, zwłaszcza wszelkiego rodzaju różaneczniki, nabrały dodatkowego znaczenia duchowego – jako tło dla przedstawień Madonny z Dzieciątkiem.

Z jednej strony wprowadzały postacie święte w realne życie sceny codziennej, z drugiej zaś wzbogacały codzienność o świadomość chwały Bożego stworzenia.

Symbolika obrazów takich jak Madonna w winnej altanie Cranacha zachęca widza do uwewnętrznienia partnerstwa Boga i człowieka w lustrze partnerstwa architektury i roślin, ogrodników i natury.

Estetyka i praktyczne zastosowanie

Powracającym tematem jest połączenie estetyki i praktycznych korzyści ogrodniczych. Początki pergoli, altan i łuków można znaleźć w pomocach wspinaczkowych starożytnej uprawy winorośli. Te pierwotnie proste podpory zostały wkrótce wykorzystane w wielu innych roślinach pnących. Wino i róże są powszechnym połączeniem od czasów starożytnych. Obecnie szeroka gama nowoczesnych krat o udanych wzorach ukazuje piękno, zmysłowość i zalety owoców, roślin pnących, zapachów i kwiatów. Ale poza swoją funkcją czysto ogrodniczą, w szczególności konstrukcje w kształcie pergoli zawsze były ważnymi ogniwami, mediatorami i separatorami między dwiema sferami: w klasztorze lub zamku w średniowiecznej Europie pergole łączyły różne budynki.

W ogrodach japońskich TORII Łuk przejścia pomiędzy częścią świecką a sakralną. A w ogrodach angielskich XX wieku, które podzielone są na pokoje ogrodowe, pergolę lub a Rosenbogen ścieżka z jednego pokoju ogrodowego do drugiego.

Mocne przypowieści o przemijaniu i zmianie

Niektóre tego typu konstrukcje przypominają raczej stałe budynki ogrodowe, solidnie zbudowane z kamienia, w których znajdziemy wnętrze przypominające dom zaprojektowany z myślą o trwałości: chroniony przed wilgocią, zadaszony, czasem otoczony murem.

Ale pergole, altany i łuki, o których tu mowa, konsekwentnie przekazują przytłaczające poczucie przemijania i ruchu, poczucie zbyt ulotnych chwil.

Niektóre kultury wybierają rośliny, aby wzmocnić poczucie przemijania, tak jak w przypadku tradycyjnego stosowania glicynii w Japonii: glicynia, której delikatne, pajęczynowe kwiaty są wystawione na mróz i deszcz, targane każdym podmuchem wiatru.

Gdzie indziej jednak rośliny wybrano właśnie po to, aby odwrócić ten efekt: jak w przypadku tuneli i altanek XVII-wiecznej Europy, stworzonych z ciętych grabów.

Tutaj roślina przejmuje funkcję architektury, a architektura przybiera formę coraz bardziej fantastycznych krat, zwłaszcza francuskich treile pełni funkcję całkowicie niezależnej ozdoby.

Nawet dziś projektanci bawią się instrumentem „czasu”. Z jednej strony projektujecie pergole i altany z dynamicznych, trwałych konstrukcji, takich jak żywe drewno, np. wierzba. Z drugiej strony używają materiałów takich jak stal nierdzewna, która pozostaje nieobsadzona.

Otwarte, porośnięte roślinami altany, łuki, pergole i pawilony Z drugiej strony reagują na czas i pory roku, podobnie jak sam ogród.

Rośliny kiełkują, kwitną i owocują. Więdną lub hibernują. Tymczasem konstrukcje, które je podtrzymują, ulegają delikatnym zmianom przez lata. Wspaniałe przykłady zmienności bytu.